#MIJNWEG – 1 – Mijn verhaal

Ja! Wat tof dat je dit leest. In de rubriek #MIJNWEG neem ik je graag mee in mijn weg (met ups- en downs) naar de beste versie van mezelf. Elke vrijdag deel ik hoe het me de afgelopen week afgegaan is en welke lessen ik eruit heb gehaald. Ik ben ervan overtuigd dat we kunnen leren van elkaars ervaringen, daarom deel ik mijn ervaringen hier met jou! En jij mag natuurlijk ook jouw ervaringen met mij delen, dat vind ik alleen maar leuk en interessant! Vandaag is vooral ter introductie…

Voordat ik zomaar ergens in #MIJNWEG begin, vind ik het belangrijk dat je eerst wat van mijn weg naar nu af weet. Want hoe heb ik het tot nu toe vanaf gebracht op het gebied van voeding, training, en mindset? In alle categorieën heb ik mijn hoogte- en dieptepunten gehad, en nog steeds werk ik aan de beste versie van mijzelf!

Mijn ‘wens’ om af te vallen begon al in de puberteit, ondanks dat ik niet dik was, had ik toch graag een sixpack gewild. Stiekem ging ik dit op verschillende rare manieren proberen te behalen, maar met weinig succes. Ik probeerde te leven op 1.000 kcal per dag en nam ‘hongerstillende’ tabletten die ik gekocht had bij het Kruidvat. Mijn ouders en de rest van mijn omgeving wist hier natuurlijk niks van af, ik was immers pas 14.

In die tijd werkte het afvallen ook niet echt, omdat ik zo weinig at overdags, stopte ik mezelf vol met tosti’s, koekjes en chips zodra ik thuis kwam uit school. Ik nam het afvallen niet erg serieus en dat is achteraf gezien maar goed ook, want ik had het helemaal niet nodig om af te vallen ;-).

Toen ik 16 was knaagde het verlangen naar een sixpack opnieuw een beetje aan me, ik besloot te gaan fitnessen om hieraan te werken. Ik startte in de sportschool en ging gelijk erg fanatiek meerdere keren per week trainen. Ik kan me nog goed herinneren dat ik er vrij weinig verstand van had, en dat ik letterlijk elke dag dezelfde training deed – wist ik veel. Omdat ik nog niet veel lustte (lees: ik lustte amper wat) was rekening houden met mijn voeding erg lastig. Ik heb voor een korte periode mijn voeding bijgehouden in MyFitnessPall, een voedingstracker, en als ik dat nu terugkijk lach ik me kapot! Haha. Ik at letterlijk als ontbijt 2 boterhammen met hagelslag, als lunch een broodje knakworst, tussendoor een Liga koek en ’s avonds nog wat chips. Veel meer dingen lustte ik ook niet in die tijd, dus dat scheelt..

Ondertussen ging het op school niet erg goed, ik was 1 keer van middelbare school geswitcht en deed voor de tweede keer de vierde klas van het VWO. Ik kon het wel, maar ik had er simpelweg geen zin in. Ik vond school niet leuk, sterker nog, lessen volgen en dingen leren die me niet interesseerde vond ik verschrikkelijk. Ik was niet erg ambitieus en met o.a. een 3 gemiddeld voor wiskunde ging ik ook die herhaling van het vierde jaar VWO niet halen. Ik moest kiezen: Havo 4, of MBO.

Natuurlijk wist ik dat ik het niveau op school prima aan zou kunnen, maar ik voelde aan dat ik op dat moment in mijn leven gewoon wat moest gaan doen wat ik leuk vond. Ik besloot op zoek te gaan naar een MBO-opleiding, en kwam in de creatieve branche terecht, maar van geen een opleiding kreeg ik het WAUW gevoel. Tot mijn vader tegen me zei: Maudy, je sport toch elke dag, waarom ga je daar geen opleiding in volgen? Vanaf dat moment was ik vastbesloten: dat voelde goed.

Eenmaal begonnen aan het CIOS (sportacademie) ontwikkelde ik mezelf op persoonlijk vlak, ik leerde eindelijk eens dat ik mijn best moest doen voor iets wat ik wilde – een diploma, en dat deed ik ook! Ik sportte veel tijdens de lessen op school, en daarnaast bleef ik fanatiek in de sportschool. In het eerste jaar van deze opleiding verloor ik maar liefst 12 centimeters buikomvang en ontwikkelde ik mijn eerste ‘blokjes’, zonder dat ik erg streng met mijn voeding bezig was.

Then student life came by, halverwege het tweede jaar van mijn opleiding ging ik op kamers en daar hoorde heel veel feesten en heel weinig sporten bij. Ik kwam aardig wat kilootjes aan en tegen de tijd dat ik mijn diploma behaalde waren die zichtbare buikspieren ver te zoeken, maar ik had het leuk met dat studentenleven, dus ik ergerde me er niet aan.

Eenmaal in september begon ik aan mijn nieuwe opleiding: Ad. Ondernemersschap op Avans. Ik koos eigenlijk alleen maar een HBO-opleiding omdat ik voelde dat dit van mij verwacht werd, omdat ik ‘iets’ moest gaan doen. Omdat ik het diep van binnen misschien niet wilde, en omdat de opleiding gewoon bagger geregeld was, stopte ik na 3 weken al met de opleiding en ging ik aan het werk. Inmiddels was ik al gestart met Fit With Us, en werkte ik bij 2 sportscholen waar ik het naar mijn zin had.

Van bovenstaande heb ik al ENORM veel geleerd. De grootste les die ik uit deze periode gehaald heb is: doe wat je leuk vindt, en volg je hart, want dat klopt. Zoveel mensen hadden een mening over het feit dat ik van VWO naar MBO ging, zoveel mensen om mij heen hebben me verteld hoe dom het wel niet was, maar voor mij voelde het goed. En achteraf ben ik enorm blij dat ik niet naar al die mensen geluisterd heb, en dat mijn ouders mij gesteund hebben in mijn keuze. Ik sta nu precies waar ik wil staan, en dat op mijn 22e.

Goed, verder. Hier begint het leven pas eigenlijk hè?! Je gaat werken, je eigen geld verdienen, bent verantwoordelijk voor jezelf. Ik woonde nog steeds op kamers en werkte zo’n 25 uur per week in de sportschool, uit Fit With Us had ik nog niet echt inkomsten. Ik begon me vooral druk te maken over hoe ik eruit zag, als ik in de spiegel keek, was ik niet tevreden. Ik was naar mijn idee te dik geworden door al dat feesten en die kilo’s moesten eraf. In november begon ik aan deze ‘reis’, en in januari wilde ik mijn doel van 61 kilo (dat is -7 kilo) behaald hebben. In januari zou ik namelijk op reis gaan naar Bali, en dat was een mooi doel wat ik voor ogen had.

Met maar 25 uur werken in de week had ik veel tijd over om te sporten, en hier maakte ik ook dankbaar gebruik van. Dat doel wat ik voor me had: afvallen, verloor ik niet uit het oog. Ik sloeg alleen aardig door: elke hap eten die ik in mijn mond stopte moest op de weegschaal & ingevuld worden in mijn voedingstracker, ik mocht niet meer dan 1600 kcal eten op een dag, ook al had ik honger en had ik die dag al 3 of 4 uur gesport, ik MOEST het doel van mijn bewegingstracker op mijn sporthorloge halen (dat doel had ik echt idioot hoog gezet), en eigenlijk was het nooit goed genoeg. Ik was wel trots dat het me lukte om af te vallen, maar zelfs toen ik die 61 kilo bereikt had, was ik niet tevreden en voelde ik me nog steeds ‘te dik’. Als ik nu foto’s terug kijk van toen, zat er echt geen grammetje vet aan, wat raar dat ik dat in die tijd niet inzag!

Toen ik terugkwam uit Bali werd het lastiger om dat strakke voedingspatroon vol te houden, ik had geen doel meer voor ogen. Het is logisch dat ik dat voedings- en beweegpatroon niet vol kon houden, want dat was naar mijn idee vrij onmenselijk! Maar toch, ik streefde er wel naar, en dat lukte niet. Elke dag voelde als falen.

Als ik hierop terug kijk zie ik een grote fout in mijn mindset. Ik keek niet naar wat er wel lukte, en ik keek niet naar hoe haalbaar bepaalde dingen waren. Ik keek alleen maar naar hoe het ooit geweest was en zag alleen maar dat ik dat niet meer had. Ik ben erg perfectionistisch en sloeg door in het ‘perfecte lichaam willen’.

Omdat ik me niet fijn voelde dat het niet meer lukte, ging ik op bepaalde momenten heel veel eten, een soort van eetbui kan je het noemen. Ik ging naar de supermarkt en haalde daar vanalles: donuts, croissants, koek, snoep, chips… En dit at ik allemaal op. Eenmaal daarna voelde ik me nog rotter natuurlijk en zo kwam ik een beetje in een neerwaartse spiraal terecht. Voor mij was dit wel een dieptepunt. De eerste helft van 2019.

Vanaf de zomer ging dit eigenlijk een stuk beter, omdat ik mijn mindset kon veranderen en goede tips kreeg van wat lieve mensen. Ik kon mijn ei kwijt en vertellen waar ik mee zat. Ik voelde me vooral schuldig en rot dat ik geen perfect eetpatroon had, ik had immers een voorbeeldfunctie als coach en trainer!

We maken even een sprongetje naar eind 2019. Waar voor mij de ‘grote verandering naar volwassenheid’ begon. Dit voelt als zò lang geleden, maar eigenlijk is het dat helemaal niet! Het ging uit met mijn toenmalige vriend en ik begon te geloven in ‘alles gebeurt met een reden’, achteraf staat dit best wel nauw samen met de wet van aantrekkingskracht. Iets waar ik nu heel veel mee bezig ben, bijzonder eigenlijk hè?! Ik ging echt leren op eigen benen te staan en me – vooral emotioneel – niet meer afhankelijk te voelen van een ander.

In januari maakte ik een prachtige reis naar Thailand, die maarliefst een maand duurde. Hier ontmoette ik fijne en bijzondere mensen, en het gaf me een kick dat ik dit helemaal alleen deed, het voelde zo stoer! Ik had nog 0 interesse voor spiritualiteit, en ik wist eigenlijk ook niet echt wat ik wilde in mijn leven. Ik vind het achteraf bijzonder dat ik veel in aanraking ben gekomen met spirituele mensen, en dat ZOVEEL mensen me op reis hebben gevraagd of ik later iets met mijn onderneming wilde. Op dat moment wist ik het nog niet, maar het heeft me wel aan het denken gezet.

Eenmaal thuis kwam ik in een gat terecht, ik vond mijn werk niet meer echt leuk en besefte dat dat niet was wat ik wilde de rest van mijn leven. Wat ik dan wel wilde, wist ik ook niet. ‘Toevallig of niet’, kwam precies toen de Corona crisis om de hoek kijken, een periode dat ik veel tijd kreeg om aan mijn persoonlijke ontwikkeling te werken en na te denken. Ik had ontslag genomen bij de sportschool waar ik werkte, en werkte nog 30 uur op kantoor bij mijn vader.

Met al die vrije tijd ging ik doen wat ik eerder met mijn vrije tijd gedaan had: heel veel sporten en gezond eten. Maar niet alleen dat, ik gebruikte de rest van mijn vrije tijd om boeken te lezen, podcasts te luisteren en te mediteren. Dit keer ging het droogtrainen met een andere mindset: ik was prima met hoe ik eruit zag en voelde me gezond en energiek. Ik zag mega veel progressie en was daar trots op! Vanaf april ongeveer begon ik met het uitproberen van een deels veganistisch eetpatroon, en ik trainde bijna dagelijks. Ik zat (en zit nog steeds) kiplekker in mijn vel en heb me nooit eerder ZO gelukkig gevoeld! Dit alles met aandacht voor mindset en spiritualiteit.

Op dit moment ‘struggle’ ik met voeding en training omdat ik werken als prioriteit zie. Ik voel me hier helemaal oké bij, in de zin van ik heb er geen last van, maar ik ben wel bezig met wat te veranderen. Dat is precies waarom ik deze rubriek ben gestart. Ik ga leren hoe ik gezond leven kan combineren met hard werken en hopelijk ga jij ook leren en genieten van mijn reis. Werken is voor mij nu prioriteit en daardoor maak ik in de ene week heel veel tijd om te trainen, en in de andere week 0. Mijn leerpuntje: ik denk dat er tijd te kort is. Het voelt voor mij alsof er tijd te kort is. Maar ik ben aan het leren: tijd is er in overvloed. Er is genoeg tijd.

Ik heb uit deze periode geleerd hoe het leven écht in elkaar zit, en ik blijf hierover leren. Sinds ik me ben gaan verdiepen in mindset en spiritualiteit kijk ik zoveel anders naar mezelf en naar de wereld, alles is zoveel fijner en positiever. Ik zou dit iedereen gunnen, en daarom deel ik volgende week dinsdag een blog met daarin hoe ik begonnen ben met het ontdekken van spiritualiteit en het aannemen van de juiste mindset. Ik kan je nu alvast het boek Master Your Mindset aanraden, en de docu ‘The Secret’.

Hoe is ziet jouw weg eruit? Is hij hobbelig of is hij straight? Wanneer ben jij begonnen met een gezonder leven?

Fit With Us © 2020 Alle rechten voorbehouden

Website by Timmermans Media